Skien vanaf een zeilboot in de Lynger Alpen

2 vakanties in 1, dat is wat ski-zeilen (of zeil-skien) in de Lynger Alpen is. Zeilen door de fjorden van Noord-Noorwegen en elke dag een mooie toerski tocht door de verlaten bergen die de kust vormen. Wat een week was het weer samen met Michiel, Peer, Jaap, Emiel, Anita en natuurlijk skipper Ivar. De aankomst in Tromso was bij 4 graden boven nul en zonder skis (de KLM was ze richting Oslo kwijtgeraakt...). Dat was niet helemaal zoals gepland daar zo'n 400 km ten noorden van de poolcirkel op goede vrijdag waardoor alle winkels gesloten waren. Gelukkig kwamen de skis net voor vertrek van de boot alsnog aan en ging de temperatuur omlaag. De reis kon beginnen. Vlak voor onze eerste bestemminghaven werd de hengel uitgegooid en haalden we binnen 30 minuten 3 grote kabeljouwen uit de fjord die 's avonds heerlijk werden opgepeuzeld. Wat volgde was een heerlijke week in de boot en in de sneeuw. Mooie tochten met uitzicht op de fjorden, verlaten bergen, rendieren, sneeuwhoenders, zeearenden, poeder, al en toe wat ijs, uitdagende couloirs, relaxt vlakke en soms ijzingwekkend steile afdalingen. 's Avonds werd er gevaren of gezeild naar de volgende haven vanwaar de volgende ochtend de nieuwe tocht zou beginnen. Op woensdag stak er een behoorlijke storm op waardoor we gedwongen werden terug te varen naar Tromso. Gelukkig kun je ook in die omgeving mooie toeren maken, wat we natuurlijk ook hebben gedaan. Zoals gezegd het was een erg mooie indrukwekkende en afwisselende tocht die ik graag nog een keer overdoe.

Chamonissimo

Ewout, Onno en Dick werden op de laatste dag skien op de Grand Montets meteen afgelost door Menno en Maarten die daar ook waren. Maarten had met Menno afgesproken om een lang weekend Chamonisme (door sommigen ook wel Chamonixme genoemd...) te doen en ik mocht bij hun aansluiten. Vanwege de aangebroken lente was er bezorgdheid dat de sneeuw in de middag veel te warm en zacht wou worden maar niets bleek minder waar. De mix van joude in de nacht en warmte overdag zorgde voor precies de goede voorjaarssneeuw om lekker hard over de off-piste te knallen. De volgende dag stond Maartens eerste skitour op het programma de tocht van de Index via de cols des Crochues en Berard naar le Buet (bij Vallorcine). Een erg mooie tocht die Maarten meteen met een nieuwe verslaving voor het toeren/freeriden opzadelde....
's Avonds leverden de nieuwe ervaringen, de gezelligheid van gite La Boerne en een lekkere fles whisky mooie gesprekken op over de wereld en leven in de bergen. Ik wil nooit meer terug... :-) ... Dat extra glaasje konden we ons veroorloven omdat we ons in het kader van alleen maar leuke dingen doen, hadden voorgenomende volgende dagrelaxed te gaan rotsklimmen en slacklinen. Enigszins slapjes begonnen we daarom aan de volgende dag maar al gauw deed de warme lentezon zijn werk en werd er toch nog actief geklommen en zowaard 20 seconden op de slackline gestaan... Heerlijk onspannen leuke dingen doen, Chamonisme is here to stay!

Freeride Chamonix

Na het Berner Oberland ging het weer terug naar Chamonix om daar Ewout, Onno en Dick de eerste beginselen van het freeriden te laten ervaren. Na de heerlijke sneeuw van de vorige week waren de verwachtingen hooggespannen en op zondag konden we nog van een verse laag poeder genieten in le Tour. Ook toen Michiel ons op maandag alle kanten van de Grands Montets had laten zien was de sneeuw nog erg lekker. Helaas voor de sneeuw ging de temperatuur gedurende de week met rasse schreden omhoog naar een schrikbarend heerlijke 18 graden in het dal op vrijdag. Het kon ons allemaal niet deren; we waren lekker aan het skiën en iedereen had het naar z'n zin. De eerste drie dagen was Menno ook aangeschoven om lekker mee te skiën en een paar mooie plaatjes van ons te schieten. Op dinsdag werd Courmayeur onveilig gemaakt, heerlijk gewerkt in de zachte sneeuw, daarna genoten van de beste koffie ooit, helaas ook een bezoek bij de locale politie om melding van maken van het verlies ven mijn portemonnee met alles, maar dan ook alles erin (alle credit cards, alle bankpassen, geld, rijbewijs, ID kaart - les voor de -beginnende- reiziger: stop nooit alles bij elkaar, sukkel die ik ben!!!! :-( ). Maar daardoor konden we wel nog even in Courmayeur rondkijken en konden Ewout en Menno de lokale whisky handel leegkopen. De volgende dag Verbier, maar de Vallee Blanche bleef vanwege de vele fohn-wolken nog onbereikbaar. Daarom werd op donderdag nog een keer le Tour aangedaan waar wij als enigen lekker in de zon zaten en Michiel toch weer een paar mooie nieuwe varianten inclusief een paar korte hikes tevoorschijn toverde. En zoals altijd met Michiel werd de laatste dag toch nog een afsluiting in stijl doordat we de Vallee Blanche en het Mer de Glace in een stralende zon met nog wat verse sneeuw konden skiën. Heerlijk en volgens mij komen de jongens volgend jaar terug voor meer....

Roadtrippin' (part III)

Veel poeder in het Berner Oberland, dat hadden jullie al gezien. Wat een dag was dat. Eerlijk waar, het was de mooiste, diepste en lichtste poeder die ik ooit heb geskied en eigenlijk was het één grote faceshot.... Na die fantastische dag in Lauchernalp zijn we naar Adelboden gereden. Daar had het ook goed gesneeuwd maar nu scheen ook nog de zon erbij Bluebird!!!! Omdat het een familiegebied is, bleef de off-piste de hele dag vrijwel onaangeroerd en hadden wij telkens weer eerste keus en first tracks. Lekker ook wat steilere stukken en kleine couloirs gedaan. Wat wil een mens nog meer? Eigenlijk was de hele week met Patrick, Italico, Sam en Paul onder leiding van Michiel een fantastische mix van verschillende gebieden en (goede) condities. We begonnen in Chamonix, daarna dus Lauchernalp, Adelboden en ten slotte Engelberg. Daar in Engelberg was de Titlis helaas niet open vanwege het hoge lawinegevaar maar de Laub hebben we wel kunnen doen: 1200 verticale meters van off piste genot :-). Toch wel een mooie reeks van skigebieden. En al dat nadat ik de week ervoor een waarschuwingsmail over de slechte sneeuw naar de jongens had gestuurd om de verwachtingen een beetje te temperen. Dat bleek dus niet nodig te zijn. Gelukkig maar, want ik had iedereen al zo lekker gemaakt met de fantastische condities het hele seizoen. Ondanks wat moeie benen (chicken legs) en een gescheurde buikspier was het toch wel een erg mooie week.